Zilver, zout en Koud


Ola amigos!
 
Dit is het laatste mailtje met onze avonturen vanuit Zuid- Amerika. Over een paar dagen kunnen we een paar van onze vriendinnen weer in de armen sluiten en ons storten in een oranje feestgedruis. Dit wordt een feestmaand en anders dan alle anderen. Het is fijn om de rugzak een paar weken achterin de kofferbak van de auto te gooien. Alle hostels staan vast en ons reisschema ook, we kunnen van iets meer luxe genieten en dat is na een bezoek aan een land als Bolivia niet verkeerd. Bolivia is duidelijk het minst ontwikkelde land waar wij in Zuid-Amerika zijn geweest maar een land met veel charmes. We zijn een paar dagen in de stad Sucre geweest dat bekend staat om zijn coloniale gebouwen. Hetgene wij het meest interessant vonden aan Sucre was een restaurant waar oerhollandse kroketten en bitterballen werden geserveerd!! Wat een verwennerij!
 
Daarna hebben we een bezoek gebracht aan de zilvermijnen in Pototsi dat op 4000m hoogte ligt. Ten eerste werden we in beschermende pakken gehesen, compleet met laarzen en helm met bouwlamp. Vervolgens hebben we het proces van zilververwerking gezien en tot slot een bezoek aan de mijnen zelf. We hebben gekropen door smalle, aardedonkere gangetjes met een sjaal voor je mond omdat er enorm veel stof is. Op een hoogte van ruim 4000m is dat geen pretje! Er zijn verschillende werkzaamheden in de mijn, op het diepste niveau worden stenen gehakt, vervolgens worden deze kleiner gemaakt dan per karretje naar een hogergelegen gedeelte gebracht waar ze gesoreteerd op verschillende mineralen en zilver. Tot slot wordt het naar buiten gebracht met ditzelfde karretje dat door twee man wordt aangeduwd en door twee man voort wordt getrokken. Na 2 uur hadden we geen stem meer en pijn in de keel, ongelooflijk dat er mensen zijn die er 25 jaar werken!
 
Een gemiddelde Boliviaan wordt tussen de 62 tot 65 jaar oud, dat is voor europeese begrippen erg jong. Werk je in een mijn dan is de levensverwachting 48 to 58 jaar. Waarom dan toch in een mijn werken? De gemiddelde boliviaan verdient 700 bolivianos (75euro) per maand. In een mijn verdient men echter 3000 (350 euro) per maand, een aanzienlijk groter bedrag. De bolivianen hebben grote gezinnen met veel kinderen dus moet er flink wat geld in het laadje worden gebracht. Sommige mijnwerkers hebben de kans op een beter leven, zoals onze gids. Hij heeft een aantal jaar in de mijnen gewerkt en heeft altijd veel interesse in de toeristen getoond. De baas van de touroperater merktte dit op en heeft hem een baan als gids aangeboden. Er zijn een aantal mythes rondom de mijnen, zo wordt er gezegd dat er van al het zilver dat is gewonnen een brug vanuit Bolivia naar Spanje kan worden gebouwd. Ook denk men dat als alle botten van de mijnwerkers die er gestorven zijn in een lijn worden neergelegd, hiervan ook een brug naat Spanje kan worden gebouwd....
 
Na een bezoek aan de mijnen zijn we in de bus gestapt richting Uyuni, het beginpunt voor een tour door de op twee na grootste zoutvlaktes van de wereld en de omliggende woestijn. De zoutvlaktes hebben een oppervlakte van 12.000km2, dit is een grootte die wij niet kunnen bevatten! Drie dagen door elkaar geschut in de jeep maar het was wederom een indrukwekkende tour. We zijn lang gekleurde lagunes gekomen en besneeuwde bergtoppen in alle denkbare kleuren, oneindige wit landschap en oneindige woestijn. De foto`s zullen voorzich spreken, mits het dit maal lukt ze op te laden... 
We hadden een leuke groep, 3 Isrealiers, 1 australieren en wij waar we enorm mee gelachen hebben. We hebben de eerste nacht geslapen in een hotel dat volledig was gemaakt van zout, leuk maar wel koud.  De tweede nacht sliepen we echter in een enorm koud en tochtig gebouw middenin de woestijn waar het ´s nachts -20 was!!!! Gelukkig hadden een fles rum meegenomen om ons warm te houden.. We hadden gure wind en bittere kou maar prachtige omgeving en een blauwe hemel met de zon die ons overdag kon opwarmen.  


Onze laatste bestemming was het zuiden van Bolivia ookwel het wilde weste van Bolivia. De beste manier om deze prachtige omgeving te ontdekken scheen te paard te zijn, dit hebben we echter toch maar overgeslapen, te bang om een been te breken en in het gips door zuid afrika te moeten reizen!! Met de jeeptocht hebben we ook van deze prachtige mogen genieten. Op dit moment zitten we weer in BsAs,het is goed om weer terug te zijn! We gaan nog even genieen van al het heerlijke eten in Argentinie. Morgen is de eerste voetbal wedstrijd van Argentinie die we met een paar van onze Argentijnse vrienden gaan bekijken.

Dit was het voor nu, veel liefs en tot de volgende keer vanuit Zuid Afrika!
Taart & Es

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer