Wijn, zout & woestijn

Ola!

Vanuit de zonnige badplaats Arica in het noorden van Chili is het weer tijd voor een nieuw verhaal. Waar waren we ook alweer gebleven, oja de fietstocht langs de verschillende bodega´s van Mendoza. Om 10 uur ´s ochtends begon de tocht en kwamen we aan bij de eertste bodega, een klein familiebedrijfje. Na een Spaanse uitleg van het wijnproces, wat natuurlijk zeer interessant was maar toch wat lastig te volgen, tijd voor het echte werk; het proeven van de verschillende wijnen. Deze bodega had niet echt een wijntje die bij ons in de smaak viel, op naar de volgende.. Dit was een grote fabriek met heeeeeeeel veel wijn die exporteerde naar verschillende landen, deze uitleg in het Engels was beter te volgen.

Op naar Norton, deze naam zegt jullie wellicht iets, staat namelijk in de schappen van onze vertrouwde vriend Appie Heijn. Hier stonden tanks waar per stuk 180.000 liter wijn in kon! Gooi die tap maar weer open! We hebben geleerd dat we wijn dat langer in houten vaten is gerijpt, nog iets te scherp van smaak vinden,heeft een te sterke afdronk.. (klinkt net echt he,haha) op de terugweg nog maar eens twee familiebedrijfjes langs, we hadden de smaak goed te pakken. De volgende dag hebben we lekker in het park gezeten, uiteraard met een flesje wijn. Die avond stond ons weer een lange rit te wachten, namelijk een 18 uur durende rit naar Salta.

Salta en omgeving biedt weer een heel ander landschap en cultuur dan dat we tot nu toe van Argentinie gezien hebben. Vroeger, ten tijde van het Incarijk, was het noorden van Argentie ook deel van het Incarijk en dat is aan alles te merken. De mensen stammen af van de ´natives´, in tegenstelling tot de rest van Argentinie waar de Spaanse en Italiaanse invloeden duidelijk te zien zijn. Alle souveniers en ambacht die te koop zijn, zijn vergelijkbaar met Peru en Bolivia. Het is hier nog belangrijker om Spaans te spreken, iets wat ons nogsteeds moeilijk af gaat. We verstaan het wel, spreken doen we daarentegen met handen en voeten, en lief lachen helpt gelukkig ook nog altijd...   

In Salta zijn we naar een museum geweest waar mumies te zien waren. Deze mummies zijn in 1999 gevonden op een vulkaan op meer dan 6km hoogte. Dit zijn offers geweest van de Inca´s om de goden te aanbidden: het water, de bergen de aarde etc. En dan te bedenken dat het nog maar kinderen waren. Erg bijzoder om te zien, ze zijn na al die jaren nog helemaal in tact.

De dag erna de eerste tour door de prachtige omgeving. Van cactusbossen, naar rotsblokken en van de ´seven colored mountain´ naar de zoutvlaktes. Het eindstation van deze tour was het hoogstte viaduct van de treinroute die vroeger van Argentinie naar Chili reed om mineralen te vervoeren. De volgende dag werden we weer om 7 uur opgehaald voor een tweede tour. Hierbij hebben we weer van prachtige vergezichten mogen genieten en kregen we meer uitleg over de verschillende culturen. Zo is er een stam waarbij carnaval een zeer belangrijk punt in een mensenleven is. Ten eertse moet alle drank die wordt aangeboden, opgedronken worden. Sterker nog, je mag het huis niet uit voordat de bierton van minimaal 50 liter op is! Vervolgens is het tijd voor ´de ontmoeting´. Alle vrijgezelle jongens en meiden gaan op het dorpsplein in rijen tegenover elkaar staan. De persoon die tegenover je staat wordt je man of vrouw voor 4 jaar proeftijd, daarna mag je alsnog weigeren maar dat wordt niet echt op prijs gesteld. Tja, lange leven carnaval?

Met deze verschillende indrukken vers in gedachte, op naar San Pedro de Atacama, een zanderig toeristendorpje middenin de droogste woestijn van de wereld, in Chili. Onze laatste grensovergang met Chili bracht ons op grote hoogte, de grensovergang was op 4300m! San Pedro boodt ons weer heel andere activiteiten. Ten eertste hebben we kennis gemaakt met een nieuwe sport, sandboarden. Dat is zeg maar snowboarden maar dan van een duin middenin een droge woestijn, hilarisch, leuk en erg zwaar vanwege hitte en hoogte. Er waren meerdere toeristen op de zandberg, maar wij hadden een privetour te pakken inclusief priveleraar. Met het zand op alle plekken die je maar kunt bedenken door naar Valle de Luna, een zeer indrukwekkend maanlandschap- Hier hebben we de zonsondergang en opkomst van de maan, onder het genot van een wijntje en een chipje, mogen aanschouwen. De foto´s spreken voor zich...

Diezelfde avond moe maar voldaan een poging gedaan om vroeg naar bed te gaan. De wekker stond namelijk om 03.30 uur, dit alles voor zonsopgang bij geysers. De El Tatio geysers zijn de hoogstgelegen ter wereld. Na een ontbijtje met een versgekookt eitje uit de geyser kwam de zon op. Hierna hadden we de mogelijkheid om te zwemmen in een geyserbad. Klein detail is dat ´s ochtendsvroeg, middenin de woestijn op 4000 meter hoogte, -7 graden is!! Maar wij bikkels lieten deze kans niet aan ons voorbij gaan.

Na al deze avonturen vonden we het tijd om onszelf tijdens de paasdagen een beetje rust te gunnen. We zitten momenteel in de badplaats Arica, 30km onder de grens met Peru. Onze activiteiten hier bestaan voornamelijk uit slapen, op het strand liggen, tv kijken (ja, we hebben een eigen kamer met tv,luxe!) en paaseieren eten.

Er is, als het goed is, weer een nieuw foto album toegevoegd met foto´s bij bovenstaand verhaal. We wensen jullie een fijn paasfeest en succes met eieren zoek / schilderen / opeten!

    

Veel liefs en een zonnige groet,

Taart & Es

P.s. we hebben nog even een nieuwe bestemming aan ons lijstje toegevoegd. Tijdens Es haar verjaardag zitten we op de Galapagoseilanden, beetje schildpadjes kijken en blauwvoetvogels tellen, een beter verjaardagskado kun je je niet wensen.... 

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer