Incredible India!

Namaste!
 
India, met een zucht schrijven we de naam van het land op, we willen graag nog meer feitjes en weetjes over India met jullie delen.

  • In india worden er per minuut 31 kinderen geboren. Het is dus ook niet zo gek dat verwacht wordt dat India in 2030 de grootste bevolkingsgroep heeft (nu staat China op nr.1).
  • Er overlijden per dag 70 mensen langs de spoorweg. Dit vinden wij relatief nog weinig aangezien er meer dan 17.000 treinen per dag gaan. De deuren van de treinen staan altijd open (das makkelijk dan kan iedereen er snel in en uit) en kan men er ook nog uit hangen als het te druk is. Is de trein vol dan gaan ze gewoon op het dak zitten of tussen de verschillede wagons...
  • India is heel erg goedkoop, behalve voor een product namelijk wc papier, alleen westerse mensen gebruiken dit. ' The Indian way' is met een emmertje water en de linkerhand, probeer dan de broek maar eens droog te houden boven zo'n hurktoilet,haha.
  • India heeft het Caste systeem, iedereen wordt geboren in een bepaalde rang/klasse, een Caste genaamd. Er zijn 4 hoofdcastes. Hindu's geloven in Brahman, die is eeuwig en alles wat is gecreeerd komt van Brahman vandaan en zal er ook terugkeren. Zo komen de geleerden en priesters van de mond van Brahman, de soldaten van zijn armen, de zakenlui van zijn middel en de werkers van zijn benen/voeten. Dan zijn er ook nog de ' untouchables', deze groep hangt onder de laagtse Caste en doen het laagste werk zoals vloeren boenen en toiletten schoonmaken. Je wordt geboren in een bepalde cast en als men ' goed doet' is dat goed voor hun karma en de enige manier om in een volgend leven in een hogere Caste terrecht te komen. Men is in dit leven om de taak te vervullen die bij de Caste hoort.
  • Alle (Hindu) Indiers hebben een georganiseerd huwelijk. De ouders van de bruid en bruidegom zoekt een partner voor hem of haar uit, die weten het beste wie er bij hun kind past, zo wordt geredeneerd. Het schijnt te werken want uit cijfers blijkt dat 84% een gelukkig huwelijk heeft, nou wij zoeken toch liever zelf iemand uit!

Nu even voldoende info, laten we jullie vertellen wat we hebben gedaan de afgelopen weken.

In Agra hadden we het plan om de papa van Esther te verrassen, en dat is gelukt! Na 2 uur wachten in de lobby van zijn superluxe hotel kwam hij eindelijk aan. Es stond klaar met de bagagekar om vervolgens naar pa te gaan en te vragen of hij 'misschien hulp nodig had met zijn bagage' , zijn gezicht was erg leuk om te zien! Zijn hele reisgezelschap stond eromheen en iedereen begon te klappen, erg leuk. We zijn 3 dagen met de groep meegereist en dat zorgde voor ons voor een nieuwe cultuurshock en wel die van luxe en welvaart in India. De airco was overweldigend en we hebben zelfs biefstuk op! Bij een lokaal busstation, waar Taart en Es normaal gesproken vandaan vertrekken, werd gestopt om foto's te maken van overvolle bussen! (daar zitten wij normaal gesproken dus in!) De eerste avond had pa ons getrakteerd op dure biefstuk, de volgende avond namen we hem mee voor het dinner. Samen met nog 3 jongens uit zijn groep met de fietsrikshaw naar een achterafstraatje en een klein restaurantje waar de mannen hebben genoten van heelijke lokale curry,een heel avontuur.
 
Na een bezoek aan de wereldberoemde Taj Mahal door naar Orccha, een klein pitoresque dorpje dat een ander gezicht van India liet zien. Daarna op naar Kajuraho, 5 uur met de trein voor 28 Rupees p.p. (dat is 0.48 eurocent)! Na een hobbelige warme reis in een propvolle trein aangekomen in de stad van de erotische Kama Sutra tempels. Op de fiets de omliggende tempels en omgeving verkent, dat zou erg rustgevend moeten zijn, ware het niet dat er constant mensen achter ons aan fietstte die ons maar bleven lastig vallen. We begonnen zo langzamerhand genoeg te krijgen van het land, de hitte, de viezigheid maar bovenal van het constant lastig gevallen worden. De volgende en tevens laatste stop in India was de heilige stad Varanasi waar miljoenen pelgrims heen gaan om rituelen uit te voeren aan de rivier de Ganges. Wij zaten in een hostel naast het grootste 'Burning Ghat'. Een Ghat is een plek langs de rivier waar trappen naar de Ganges lijden. Na het ontbijt de Ghats verkennen, we stonden met 1 been buiten het hostel en toen begonnen er twee stieren te vechten. Esther maakte zich uit de voeten (ze is namelijk een keer geraakt door zo'n stier, zachtjes maar toch..) en rende een van de smalle straatjes in waar ze recht een begrafenisstoet in rende. Dat gaat hier iets anders dan in NL, de overledene ligt op bamboestokken met een lakentje over zich heen en wordt gedragen door 4 mannen die hun gebeden zingen op weg naar de Ganges. Nog niet van de schrik bekomen liep er een hond langs waarbij zijn hersens te zien waren door zijn kapotte schedel, welkom in Varanasi!
 
Bij de 'Burning Ghats' worden mensen gecremeerd en wordt hun as in de Ganges uitgestrooid. Is de overledene een zwangere vrouw of iemand met lepera dan mag die niet verbrand worden en wordt er een steen aan de voeten gebonden en de rivier in gegooid. Het verbranden van de lichamen gaat 24/7 door. Er werken mensen van de allerlaagste Caste (de Untouchables, zie boven) die de lichamen op de brandstapel leggen en zorgen dat alle resten goed verbrand worden. De honden in India zijn erg vies maar die van Varanasi zijn extreem smerig, ze hebben veel honger en wagen zich soms tussen de brandstapels om armen of benen op te eten, ze zitten dus helemaal onder de brandplekken!! Naast de rituelen van de crematies zijn er mensen die zichzelf, hun kleding of hun waterbuffels wassen, een zeer indrukwekkend taffereel. Naast de ' Burning Ghats' zijn tehuizen waar de arme mensen wachten op hun dood om vervolgens gecremeerd te worden. Ze hebben daarvoor een aantal kilo's hout nodig en hout is duur voor een arm persoon. Dus kunnen bezoekers hout kopen voor die mensen, dus wij ons plicht gedaan en een kilo'tje kist gekocht voor een van de vrouwtjes, tjah...
 
Een aantal dagen in Varanasi verbleven, het was bijna tijd om naar de grens met Nepal te trekken maar niet zonder een saree en een punjabi te hebben aangeschaft, dit zijn de traditionele kleren waar alle Indiase vrouwen zo kleurrijk in rondlopen. Na onze laatste lassi (heerlijke Indiase yoghurtdrink), waarbij nog een paar lijken voorbij werden gedragen, op naar de nachttrein. Na een zeer lange reis (een nachttrein, een dag de grens over en een nachtbus, naja nachtbus gewoon zitten 12 uur lang over een hobbelende weg) aangekomen in Kathmanadu. Vergeleken met India een walhalla van rust, leuke winkel straatjes en bovenal een zeer relaxte en vriendelijke sfeer. We verblijven hier een dag of 5 dat is wel even fijn. Het plan om naar Tibet te gaan gaat vanwege ons budget niet door en we hebben besloten om ruim 5 weken in Nepal te blijven voordat we naar China gaan. Vanaf morgen hebben we 10 dagen met de papa van Es, als we hem hebben uitgezwaaid gaan we een trekking doen. Tamara gaat 17 dagen trekken ( en daarbij 350 kilometer wandelen!) het bekende Annapurna circuit. Es vindt 10 dagen wandelen voldoende en heeft besloten om daarna een intensieve yogacursus te doen, dan zijn we allebei helemaal uitgerust en ZEN voordat we naar China gaan, haha!
 
Voor zover deze update, bedankt voor al jullie leuke reacties, vinden we erg fijn!
 
Veel liefs Taart & Es
 
p.s. Er zijn weer nieuwe foto's in het album 'India'. Ook is het gelukt foto's up te loaden van de trekking die we in Peru hebben gedaan en die staat onder de naam ' Macchu Pichu'.

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer